برنامه وزراء مهاجرتی کانادا برای آینده ی پس از ویروس کرونا

به اشتراک گذاری بر روی facebook
Facebook
به اشتراک گذاری بر روی twitter
Twitter
به اشتراک گذاری بر روی linkedin
LinkedIn
به اشتراک گذاری بر روی telegram
Telegram
به اشتراک گذاری بر روی whatsapp
WhatsApp
به اشتراک گذاری بر روی email
Email
به اشتراک گذاری بر روی print
Print

وزراء مهاجرتی استانی و فدرال کانادا، در پی جلسه خود در  روزجمعه، تعهد خود نسبت به پذیرش مهاجران برای حمایت از بازیابی اقتصادی پس از شیوع ویروس کرونا را تایید کردند.

وزراء مهاجرتی کانادا، مهاجرت را بعنوان یک گام مهم برای حمایت از بازیابی اقتصاد کشور پس از دوران کرونا می بینند.

وزرای مسئول مهاجرتی، جمعه گذشته، 24 جولای، برای بحث درمورد جوانب و تاثیرات ویروس کرونا بر سیستم مهاجرتی کانادا بصورت آنلاین ملاقات داشتند.

کانادا ده استان و سه منطقه دارد. تمام استانها و منطقه ها بجز نوناووت یک توافق دو جانبه با دولت فدرال امضا کرده اند. توافق نامه های دو جانبه به استانها و منطقه ها اجازه می دهد تا برنامه های مهاجرتی خود را برای پذیرش مهاجران دسته اقتصادی به کار بیاندازند.

علاوه بر این توافق نامه ها، دو سطح از دولت جلسات منظمی مانند جلسه اخیر دارند تا موضوعات جاری در مورد مهاجرت و برنامه های آتی را مورد بحث و بررسی قرار دهند. در روز جمعه، وزراء درمورد راه اندازی یک سیستم مهاجرتی قدرتمند به توافق رسیدند.

شرایط همکاری استانی-فدرال درمورد مهاجرت

مهاجرت ، بخاطر اهمیتش در حمایت از رشد اقتصادی و امنیت چهار استان اول آن، یعنی نیوبرانزویک، نوا اسکاتیا، کبک، و انتاریو، بعنوان یک حوزه اختیارات مشترک مستقر در کانادا معرفی شد.

در سالهای اولیه پس از کنفدراسیون، دولت فدرال و استانها برای بحث درمورد چگونگی جذب مهاجران بیشتر به کانادا باهم ملاقات کردند.

در واقع، اولین کنفرانس استانی-فدرالی درمورد مهاجرت در سال 1868 شکل گرفت، و سال بعد از آن، دولت فدرال اولین مصوبه مهاجرتی کانادا در سال 1869 را مطرح کرد. امروزه، مهمترین قانون مهاجرتی کانادا مصوبه مهاجرت و حمایت از پناهجویان(IRPA) است .

مشارکت استانی در مهاجرت با مدیریت فضا از سوی دولت فدرال، درقرن بعد کاهش یافت. این امر در اواخر دهه 1960 در زمانی که کبک قصد استقلال بیشتر داشت تغییر یافت، و بیشتر پذیرای مهاجران فرانسوی شد.

در دهه 1990، باقی استانها و مناطق کانادا بدنبال استقلال بیشتر نسبت به مساله مهاجرت بودند، بنابراین می توانستند برای برآوردن نیازهای بازار کار با وجود جمعیت سالخورده و میزان تولد کم، مهاجران را بخود جذب کنند. این به راه اندازی برنامه نامزدی استانی(PNP) منجر شد.

از سال 2003، وزراء مسئول مهاجرت هر سال جلسه ایی داشتند و در طولانی ترین آنها دو سطح دولتی بطور رسمی دور یک میز گردهم آمدند تا سیاستهای مهاجرتی را شکل دهند. این جلسات برای به اشتراک گذاشتن گرایشات هردو سطح دولتی در پذیرش مهاجران بیشتر تشکیل می شوند.

وزراء در چه مورد بحث و بررسی انجام می دهند

علاوه بر بحث و بررسی اثرات شیوع ویروس کرونا بر سیستم مهاجرتی، وزراء درمورد برنامه ریزی سطوح مهاجرتی و مهاجرت اقتصادی منطقه ایی بحث کردند. آنها پذیرش برنامه استراتژیک منطقه ایی-استانی-فدرال برای مهاجرت 2020-2023 را در نظر گرفتند، که الویتهای مهاجرتی آنها در طول این دوره را مطرح می کند.

دانشجویان بین المللی بعنوان عاملان اصلی رشد اقتصادی و  آمار شناخته می شدند که برای بازیابی اقتصادی و موفقیت طولانی مدت کانادا مهم هستند.

گرچه محدودیتهای سفر کنونی، توانایی کانادا برای پذیرش مهاجران جدید در کوتاه مدت را تحت تاثیر قرار داده است، عاملان طولانی مدت برای سطح مهاجرتی همچنان در حال افزایش است. کانادا هنوز در چندین بخش شاهد کمبود نیروی کار است و با جمعیت سالخورده و همینطور پایین بودن میزان تولد روبرو است. مهاجرت یکی از عوامل مهم برای تضمین اینست که کانادا می تواند رشد مثبت جمعیت را حفظ کند و موقعیتهای خالی بازار کار را پر کند.

وزراء نیز برای ادامه همکاری برای توسعه و ارائه یک برنامه کاندیدای شهری موافق هستند، همانطور که کانادا هنوز برای جذب تازه واردان به شهرهای کوچک تر در کشمکش است.

PNP نمونه ایی از برنامه های مهاجرتی است که متناسب با نیازهای منطقه ایی خاص در کانادا شکل گرفته است. کانادا نیز پایلوتهای مهاجرت فدرال را دارد که موقعیتهای خالی بازار کار و منطقه ایی را مورد هدف قرار داده اند، مانند برنامه پایلوت مهاجرت آتلانتیک، و پایلوت مهاجرت شمالی و روستایی.

تاریخ جلسه بعدی تعیین نشده است، یک نماینده از تالار وزراء به خبرCIC اینگونه گفت که براساس سوابق، جلسه بعد احتمالا در پاییز برگزار شود. این جلسه کمی قبل از جدیدترین سطوح مهاجرتی خواهد بود که برای 2021-2023 اعلام می شود.

جلسه برای مهاجران به چه معناست

جلسات پی در پی بین دو سطح  دولتی به توضیح اینکه چرا کانادا چنین سیستم مهاجرتی موفق و قوی ایی دارد کمک می کند. مانند اوضاع در سال 1867، امروزه کانادا یک کشور بسیار پهناور با شرایط اقتصادی و اجتماعی متفاوتی در هر استان و منطقه است. وارد کردن دیدگاه های مختلف در سیستم مهاجرتی به کانادا این امکان را می دهد تا از مزایای مهاجرت از جنبه های مختلف آن بهره مند شود.

وزیر میندیچینو، در طول دوره شیوع مکررا بر تعهد دولت نسبت به پذیرش استعدادهای جهانی از سرتاسر دنیا تاکید داشته است.

اقدامات دولت فدرال و استانها از کلمات گویا تر است.

در طول دوره شیوع، هردو سطح دولتی از طریق اکسپرس انتری, PNP در نوا اسکاتیا، انتاریو، مانیتوبا، ساکسچوآن، آلبرتا، و بریتیش کلمبیا و سیستم کبک پذیرای مهاجران بوده اند.

در طول جلسه بعد بین وزراء، آنها باید چگونگی تاثیر گذاری شیوع بر سیستم مهاجرتی در سال 2021 و بعد از آن مورد بررسی قرار دهند. در حال حاضر بخاطر شیوع ویروس کرونا آینده نامشخص است. چیزی که روشن است اینست که شیوع تاثیر منفی ایی بر خواسته های دولت های استانی و فدرال برای باز نگه داشتن سیستم مهاجرتی کانادا نداشته است.

براساس گفته تروو هولدر، رئیس جلسه مجلس وزرا ی مسئول مهاجرت در یک رسانه،” گرچه امسال بخاطر COVID-19 با اختلالاتی در سیستم روبرو بودیم، حالا بیش از هر وقتی، زمان آن فرارسیده است که با کار کنیم تا کانادایی های جدیدی را جذب کنیم و پذیرای آنها باشیم “. هولدر، کسی وزیر مسئول جدید مهاجرت برانزویک نیز است، اضافه کرد که ،”باهم، می توانیم به یک کشور  موفق تبدیل شویم که تازه واردان و خانواده هایشان می توانند در آنجا سکونت کنند، موفق شوند و به جامعه ما کمک کنند.”

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

به اشتراک گذاری بر روی facebook
به اشتراک گذاری بر روی twitter
به اشتراک گذاری بر روی linkedin
به اشتراک گذاری بر روی telegram
به اشتراک گذاری بر روی whatsapp
به اشتراک گذاری بر روی email
به اشتراک گذاری بر روی print