کارفرمایان باید به افراد خارجی که شماره بیمه اجتماعی ندارند حقوق پرداخت کنند

به اشتراک گذاری بر روی facebook
Facebook
به اشتراک گذاری بر روی twitter
Twitter
به اشتراک گذاری بر روی linkedin
LinkedIn
به اشتراک گذاری بر روی telegram
Telegram
به اشتراک گذاری بر روی whatsapp
WhatsApp
به اشتراک گذاری بر روی email
Email
به اشتراک گذاری بر روی print
Print

کانادا قوانین مربوط به کارفرمایان را بروزرسانی کرده است، و تعیین می کند که نیروی کار خارجی تامادامی، می تواند بدون یک کارت SIN کار کند،  که در فرایند دریافت کارت بیمه اجتماعی است.

دپارتمان مهاجرتی کانادا مشخص کرده است که کارفرمایان کانادایی باید حتی در شرایطی که نیروهای کاری خارجی دارای شماره بیمه اجتماعی (SIN) نیستند به آنها حقوق پرداخت کنند.

گرچه نیرو های کاری هنوز باید در طی سه روز از آغاز کار برای دریافت SIN درخواست خود را ارائه دهند، مجبور نیستند که برای آغاز به کار خود SIN دریافت کنند، اما باید در طی سه روز پس از دریافت SIN آنرا به کارفرمای خود ارائه دهند.

شماره بیمه اجتماعی یک شماره 9 رقمی است که به افراد اجازه می دهد تا در کانادا کار کنند یا به برنامه های دولتی دسترسی داشته باشند. این شماره برای شناسایی مورد استفاده قرار می گیرد، و اگر فردی  از شماره فرد دیگری استفاده کند یک اقدام غیر قانونی انجام داده است. خدمات کانادا فهرستی از برنامه هایی را ارائه می دهد نیازمند SIN هستند. همچنین آنها فهرستی از مکانهایی را ارائه می دهند که نیازی به SIN ندارند زیرا SIN یک سند حساس است. کارفرمایان باید پس از استخدام افراد به SIN آنها دسترسی داشته باشند.

چند شرط وجود دارد مبنی بر اینکه وقتی کارفرمایان کانادایی تحت برنامه پویایی بین المللی، نیروی کار خارجی را استخدام می کنند ، باید از شرایط آن تبعیت کنند، برای مثال، آنها باید برای افراد با ملیتهای خارجی شغل مشابه، حقوق برابر و شرایط کاری یکسانی مانند افرادی را فراهم آورند که براساس پیشنهاد کاری مشغول به کار شده اند.

پذیرش و بازبینی کارفرما

از لحاظ حقوق، کارفرماها نباید کمتر از مقدار تعیین شده در پیشنهادی شغلی به نیروهای کار خارجی بپردازند. هر کاهشی از پرداخت حقوق به کارگران باید در پیشنهاد کاری ذکر شود. افزایش در حقوق ممکن است نشان دهنده تغییر وظایف کاری فرد باشد، که می تواند به این معنا باشد که نیروی کار، در حال حاضر نسبت به قبل در موقعیت شغلی متفاوتی کار می کند. گاهی اوقات افزایش در حقوق نیز به عدم پذیرش کارفرما منجر می شود، و این امر در شرایطی برقرار خواهد بود که این افزایش تحت تاثیر توانایی نیروی کار خارجی برای صلاحیت سنجی برای استثنائات ارزیابی تاثیر بازار کار باشد.

درحالیکه الزامات اجباری قرنطینه برقرار هستند، تمام افراد تازه وارد به کانادا باید برای 14 روز خود را قرنطینه کنند. کارفرمایان هنوز باید حقوق های مشخص شده در پیشنهاد شغلی را در طول این دوره 14 روزه به آنها پرداخت نمایند.

ممکن است کارفرمایان از سوی مسئولانی که از سوی اداره مهاجرت، پناهجویی و تابعیت کانادا کار می کنند تحت نظارت باشند.

نظارت ها تضمین می کنند که کارفرمایانِ نیروهای کار با ملیت خارجی، مسئولیتهای خود را بخوبی اجرا می کنند، بدین طریق تضمین می شود که با نیروهای کار رفتاری بدی نخواهد شد.

سه شرایط مختلف وجود دارد که برای نظارت کارفرما یکی از آنها انتخاب می شود:

  • دلیلی برای شک و تردید درمورد عدم پیروی از قوانین وجود دارد.
  • کارفرما در گذشته سابقه عدم پیروی از قوانین را داشته است.
  • کارفرما بطور تصادفی انتخاب شده است.

 

کارفرمایی که پیشنهاد کاری را برای استخدام نیروی کار موقتی به IRCC ارسال می کند مسئول برآورده کردن شرایط برنامه است. ممکن است در هر زمانی پس از اولین روزی که نیروی کار موقتی استخدام می شود تا شش سال پس از صدور مجوز کاری آنها، کارفرمایان مورد نظارت قرار گیرند.

کارفرمایانی که پیشنهادات استخدام آنها از سوی نماینده ای مجاز تایید شده است، هنوز مسئول هستند تا از تمام اقدامات و درخواستهای نظارت و بازبینی اعمالی برای آنها تبعیت کنند.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

به اشتراک گذاری بر روی facebook
به اشتراک گذاری بر روی twitter
به اشتراک گذاری بر روی linkedin
به اشتراک گذاری بر روی telegram
به اشتراک گذاری بر روی whatsapp
به اشتراک گذاری بر روی email
به اشتراک گذاری بر روی print